پاسخ: خرافه به معناي چيزي است كه واقعيت ندارد و ساخته ذهن و فكر انسان است كه پس از پيدايش به آن اهميت مي دهد و  براي آن  در زندگي خود اثر قائل مي شود. در صورتي كه هيچ گونه تاثيري در زندگي و حقايق هستي ندارد. نظير: فال گيري، سحر و جادو، سعد و نحس برخي از اماكن و امثال آن. با توجه به اين قرآن كتاب درس زندگي است و براي كمال و سعادت بشر نازل شده از اين رو با اموري كه غير واقعي، خيالي و خرافي است مبارزه مي كند به طور نمونه احترام، عبادت و تقديس چوب و سنگ هايي كه به عنوان بت مي شناختند. آنها را محور زندگي و اثر گذار مي دانستند در صورتي كه همه اين امور خرافه است و چون خرافه بود پيامبران با اين گونه امور مبارزه كردند و به مردم اجازه نمي دادند كه معبود خويش را بت ها قرار دهند. روزی که فرزند پیامبر اکرم از دنیا رفت خورشید گرفتگی ایجاد شد ، برخی این خورشید گرفتگی را ناشی از مرگ ابراهیم می دانستند که پیامبر اکرم با آن مخالف کردند و آن را غیر واقعی دانستند فرمودند : خورشید کرفتگی از آیات الهی است و ربطی به مرگ ابراهیم ندارد . شيوه و روش قرآن براي مبارزه با خرافات، تفكر و تعقل است، با توصيه به انديشيدن، تحقيق و بررسي مسايل به واقعيت مي رسد و مي تواند واقع را از خرافه تشخيص دهد البته مقداري نياز به مطالعه و بررسي دارد و تا معيار خرافه از واقعيات تشخيص داده شود از اين رو در هر موضوعي كه احساس خرافه و غير واقعي مي شود بايد با تفكر و بدست آوردن معيار واقعي كه قرآن و سنت ارائه مي دهد بدست آوريم و براي شناخت واقع از غير واقع همان ملاك را معيار قرار دهيم.

شايد برخي افراد جن و پري را خرافه بدانند در صورتي كه قرآن امر واقعي مي داند. شايد برخي توسل و ارتباط با ارواح انبيا را خرافه بدانند در صورتي كه با توجه به معيار قرآني و روايي يك واقعيت است.

شايد برخي از مادي گراها وجود خدا را به خاطر آن كه ديده نمي شود خرافه بدانند در صورتي كه از نظر قرآن وجود خدا بديهي و روشن است و جاي هيچ گونه شك و ترديدي وجود ندارد. (افي الله شك فاطر السموات و الارض)